آندیا جونمآندیا جونم، تا این لحظه: 14 سال و 6 ماه و 26 روز سن داره

دخترمن آندیا

آندیا ی زبون دراز

  دخترک لپ گلی   دخترک لپ گلی             بیا بکن بلبلی   بس که نمک می ریزی             پیش همه عزیزی   خیلی قشنگ و پاکی       بدون گرد و خاکی   سرت رو شونه کردی      بافتی و دونه کردی   خیلی قشنگ می خندی     بخند بخند که قندی   با ادبی تو دختر          از همه کس تو بهتر      ...
12 آذر 1392

آندیا در انزلی

  باران برایم امروز دریای کوچکی ساخت بادآمد ومیانش برگی بزرگ انداخت باران وباد وقایق من ناخدای دریا بابرگ می روم من برموج های زیبا مادرکنارساحل خیره به موج آبیست سوغات من برایش یک دانه گوش ماهیست آندیا جان این عکسها مربوط به آبان سال 92 در انزلی است که اینجا خیلی هوا سر بود و چون سوئیست که ما داشتیم کنار ساحل بودو اونجا هم غاز زیاد بود تو خیلی دوست داشتی بری دد ...
11 آذر 1392

آندیا در خواب ناز

                                       «لای لای لای عروسم ای عروس ملوسم   بخواب بخواب نازی جون چشم سیاتو قربون وقت خوابت رسیده خورشید خانم خوابیده  بخواب بخواب نازی جون چشم سیاتو قربون ساکت بچه ها جونم نازی رو می خوابونم   بخواب بخواب نازی جون چشم سیاتو قربون»                       &...
10 آذر 1392

آندیای عروسک در کنار عروسکهاش

  عروسک من مامان برام خریده                       عروسکی بامزه چشماش به رنگ آبی                    لباسشم قرمزه ازاون عروسکا که                          شعر می خونن میخندن چشمای آبیشون رو                   &nb...
10 آذر 1392

آندیای مهربان و دوستانش

آندیا جونم این عکس دوستهات لنا  و ماهان کوچولو که در تاریخ ٨/٩/٩٢ ازتون گرفتم در مهمانی دایی حمید     آندیا جون این عکس دوست تو و علی یا بقول تو عیی است                                                                           ...
10 آذر 1392

آندیاجون و بابای خوبش

پدر خوب من ای فدای روی همچون ماه تو گشته ام من واله و شیدای تو تکیه گاه من تویی هان ای پدر ای پدر کی میشوم همتای تو؟ گر تو می بینی که شعری گفته ام دوست دارم پا گذارم جای تو گرچه می نتوان که جا پایت گذاشت لیک رسوا می شود بدخواه تو آب دریا را اگر نتوان کشید میتوان نوشید از دریای تو ای پدر با من بگو درد دلت تا که من مرهم نهم غمهای تو ای پدر پشت و پناه من تویی پشت من گرم است از گرمای تو ای پدر خونی که در پود من است قطره قطره میکنم اهدای تو روشنی بخش چراغ خانه ای میستایم روح استغنای تو کودکانت چون نهالی رسته اند هست مادر مامن و ماوای تو   ...
7 آذر 1392

آندیا جون در کنار بابا و مامان

                                                 مامان جون من چه مهربونه دوسش دارم خیلی زیاد خودش می دونه یه شاخه گل هدیه ی ماست برای مادر اونکه به فکر بچه هاست از همه بیشتر       بابای خوبم چراغ خونست دستای گرم اون برام یه آشیونه است یه شاخه گل هدیه ی ما برای بابا اونکه همیشه سایه اش روی سر ماست   داداش جون من لنگه نداره وقتی میاد برای من شادی میاره یه شاخه گل ...
7 آذر 1392